We zullen doorgaan

Misschien de omgekeerde wereld, maar het zijn mijn dochters (16 en 13 jaar) die me wijzen op het consequent toepassen van de social distancing in dit Covid-19-tijdperk. Ook zij zijn het die mij steeds attent maken op een beperkt gebruik van plastiek (en niet alleen in mei!). En het werkt.

Zo koop ik sinds enkele jaren geen bruiswater meer in plastiek flessen en kreeg de sodastream een prominente plek in de keuken. We gebruiken herbruikbare groente- en fruitnetjes. Koekjes die dubbel in plastiek verpakt zijn, blijven links liggen. We kopen geen éénpersoonsyoghurtpotjes meer. Naar het werk wordt yoghurt meegenomen die we vanuit een groot volume overgieten in een herbruikbaar recipiënt. Dit vraagt een klein beetje meer planning en organisatie, maar al snel wordt het nieuwe gedrag een automatisme.

Herbruikbare bekers, boodschappentasjes, enz. hebben vaak een grote aaibaarheidsfactor zodat we geneigd zijn om er meer dan een dozijn van aan te kopen. Ook dit is een valkuil waar ik me voor probeer te behouden; ‘Niet meer bijkopen, je hebt genoeg!’
Algemeen is het milieubewuster leven, mede dankzij mijn dochters, een deel van ‘ons’ geworden. Bij het kopen van groenten en fruit wordt de herkomst onder de loep genomen, het woon-werk-verkeer gebeurt fietsend, enz. Is het niet fantastisch dat de jonge generatie zo bewust leeft!

Ikzelf (43 jaar) heb mijn ouders gevraagd bewuster om te gaan met alcohol (‘Alcochol en rijden gaan niet samen!’). De lancering van de BOB-campagne kan ik me nog levendig voor de geest halen. Nu zijn het mijn kinderen die op hun beurt onze generatie milieubewust leren leven. Is dat niet fantastisch? Het wordt er toch steeds beter op? We zullen gewoon zo doorgaan!

Katrijn Declerck
Ademruimte
Professional Organizer
www.ademruimte.org

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *