Hollandsch meisje: “Bewuster worden moet bij iedereen een keer gebeuren, denk ik”

‘Hollandsch Meisje’ oftewel Patries is 36 jaar en woont in Purmerend, een stad bij Amsterdam. Ze is getrouwd, heeft een hond en twee katten. Patries is graag bezig met duurzaamheid. Dat vertelde ze ons zelf, tijdens een dagje Amsterdam.

Hollandsch Meisje: Ik ben al een aantal jaar steeds meer bezig met duurzaamheid. Voorheen in mijn werk, nu iets minder in mijn werk, behalve dat ik nu geen printer heb. Ik ben nu zelfstandig ondernemer met weinig papierwerk. In mijn privéleven ben ik ook steeds meer bezig met duurzaamheid. Er zijn ook steeds meer opties, die ook steeds meer meer betaalbaar zijn, dus daar ben ik steeds meer mee bezig. En ik denk dat dat alleen nog maar meer zal worden.

Hoe ben je daarmee begonnen?

Verantwoordelijk ondernemen werd steeds belangrijker in mijn vorige job. Ik werkte in een dierenartsenpraktijk. Ik heb bijvoorbeeld veel geleerd over afvalstromen. Een dierenarts heeft heel veel verschillende soorten afval: chemisch, biologisch, plastic, … Ik ging toen uitzoeken hoe het duurzaam en betaalbaar kon. Zo ben ik begonnen.

De praktijk heeft nu een digitaal röntgenfotoapparaat. Er zijn dus geen chemische stoffen nodig om foto’s te ontwikkelen. Er zijn ook dingen die je kan hergebruiken. Ook medisch verantwoord. Bijvoorbeeld steriliseren in plaats van weggooien. Dat is ook veel goedkoper.

Ik gebruik thuis geen wegwerpbare wattenschijfjes meer, maar schijfjes van bamboe. Ik gebruik ook geen spullen meer in plastic flessen. Dat gaat steeds makkelijker. Mijn shampoo is bijvoorbeeld een blok in papier. Vroeger zou ik niet weten waar ik dat kon vinden. Nu kan je dat veel makkelijker krijgen. 

Vanuit mijn werk ben ik dus veel bewuster geworden. Dat moet bij iedereen een keer gebeuren, denk ik. Maar er zijn ook dingen waarvan ik denk: Ik weet niet of dat bij mij past.

Kan je een voorbeeld geven van waar je misschien niet toe bereid bent?

Ik heb bijvoorbeeld niets in spuitbussen, behalve mijn haarlak. (lacht) Ik ben best wel bezig met met mijn vintage look. Daar heb ik haarlak voor nodig. Een flesje met een pompje werkt gewoon niet zo goed. 

Jij hebt wel veel interesse in vintage. Is dat iets wat je duurzaam kan doen?

Ik probeer zoveel mogelijk tweedehands en duurzaam te kopen, ook mijn reproductiekleding, want ik ben uiteindelijk toch plussize. Als ik iets nieuws koop, let ik er vooral op dat ik niet bij bepaalde bedrijven koop. Dat gaat niet altijd goed, daar moet ik eerlijk in zijn. Een enkele keer gebeurt het dat ik iets zoek en het niet duurzaam vind. Dan probeer ik het toch tweedehands te vinden, een bepaalde jurk of zo. Meestal koop ik wel tweedehands of vintage. Mijn jas bijvoorbeeld, die is uit de jaren 50.

Vooral in kleding ben jij dus echt wel duurzaam.

En in cosmetica ook. In de keuken vind ik het nog lastig. Er zijn mogelijkheden om kant-en-klare maaltijden te krijgen zonder verpakking, maar ik vind het leuker om zelf te bedenken wat ik klaarmaak. Wat ik tot mijn beschikking heb, zijn supermarkten in de buurt die plastic verpakkingen gebruiken. Ik baal ervan, maar je kan er niet altijd omheen.

Hebben jullie geen verpakkingsvrije winkel?

In Amsterdam, ja. Ik koop ook grote verpakkingen. Maar ja, ik ben Hollander, en dat is goedkoper (lacht). We hebben thuis ook zeven afvalbakken om alle afvalstromen te scheiden. Sommige dingen, zoals restafval en papier, worden opgehaald. Maar niet alles.

Bij onze plaatselijke supermarkt is de biologische voeding verpakt in plastic. Dat snap ik dus niet. Want bij de niet-biologische is dat niet zo. Dan moet je voor jezelf afwegen wat je het belangrijkst vindt.

Let jij op biologisch eten? 

Niet specifiek. Ik ben niet altijd biologisch verantwoord. Wij kopen vlees ook niet in de supermarkt, maar direct bij de boer. Ik eet zelf geen vlees, maar mijn vent vindt het af en toe lekker. Een keer per week eet ik wel verantwoord vlees. Je weet wat je eet, want je hebt het bedrijf gezien. 

Heb je het ook van thuis meegekregen om te denken aan de natuur en dieren?

Ja, mijn vader is veearts en mijn moeder is dierenarts. Zij hadden een eigen bedrijf waar er altijd oog was voor duurzaam ondernemen. Ik heb het dus wel van thuis meegekregen. Mijn vader vindt het wel onzin dat ik vegetariër ben. (lacht)

Ik denk dat het voor de rest gewoon opletten is wat je doet. Je kan het nooit 100% goed doen, maar je kan wel je best doen om ervoor te zorgen dat je weet waar iets vandaan komt, tot op zekere hoogte.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *